Repairing Electronics Applicances

แต่ก่อนถ้ามีเครื่องใช้ไฟฟ้าเสียจะยกไปซ่อมอมร ซึ่งก็มีมาตรฐานที่ค่อนข้างใช้ได้ เป็นระบบดีแต่อาจจะต้องรอนานหน่อย แต่เวลาเดินบ้านหม้อหรือตามหลังกระทรวงผมมักจะเห็นมีโต๊ะตั้งไว้รับซ่อมพวกทีวีเครื่องเสียงเต็มไปหมด ล่าสุดผมเลยลองเอาทีวีที่เสียไปซ่อมที่โต๊ะพวกนี้ที่หลังกระทรวงดู ครั้งแรกใช้ได้แฮะ ค่าซ่อมก็ไม่แพงมากไม่กี่ร้อยแถมจอดรถข้างถนนตรงนั้นเลย เค้าจะมีเด็กคอยช่วยโบกและดูแลให้ ยืนรอไม่นานก็ซ่อมเสร็จ โอเคเลย แต่พอมาครั้งที่สองเอาเครื่องเล่นดีวีดีไปซ่อมร้านถัดไปหน่อยปรากฎว่าโชคร้ายครับไปเจอช่างที่ซ่อมเละเทะไปหมด ตอนแรกบอกว่า chip ic เสีย ก็ไปหา ic จากบอร์ดเก่าๆมาเปลี่ยน ปรากฎว่าไม่ใช่ก็ทำนู่นทำนี่มั่วไปหมดเอา R มาต่อคร่อมอะไรก็ไม่รู้ ผมก็นึกสนุกอยากดูว่ามันจะทุเรศไปได้ถึงไหน พอดีเห็นคนซ่อมเป็นคนพิการคือมือขวามีนิ้วมือมากกว่าห้านิ้วและก็อยู่ในสภาพที่ไม่สมบูรณ์ ก็อยากจะสนับสนุน แต่ที่แย่ไปกว่านั้นคือตอนแรกบอกราคาไว้แบบหนึ่งแต่พอเสร็จแล้วขึ้นราคาเฉยเลยแถมย้งมีหน้ามาบอกว่าตอนแำรกบอกไว้อย่างนี้อีก ก็ถือว่าทำบุญทำทานไปครับ เครื่องที่ซ่อมมาก็ใช้ไม่ได้แป๊ปเดียวก็เสียเหมือนเดิมอีก แถมยังไปทำให้อย่างอื่นเสียตามไปด้วย ถ้าใครจะไปซ่อมก็อย่าซ่อมร้านหลังกระทรวงที่ชื่อ ตู่ แล้วกันครับ ถ้าขับมาจากทางราชดำเนิน วิ่งหลังกระทรวงมาก็จะเป็นร้านรับซ่อมร้านแรกๆเลย สังเกตุง่ายว่ามือมีนิ้วหลายๆนิ้ว รวมถึงร้านข้างๆกันด้วยเพราะดูเหมือนจะเป็นพรรคพวกกัน

ผมสรุปกับตัวเองได้แล้วว่า ถ้าจะซ่อมกับร้านพวกนี้ให้ซ่อมอะไรที่มันง่ายๆและเห็นกันชัดๆว่ามัน work หรือไม่เช่นซ่อมพัดลมอะไำรอย่างนี้น่าจะโอเค ก่อนซ่อมก็ให้ตกลงราคาเอาให้ชัดๆย้ำหลายๆที แต่ถ้าเป็นพวกเครื่องเสียง ดีวีดี ทีวีขนาดใหญ่ ก็อย่าไปเสี่ยงเลยครับ ซ่อมอมรหรือร้านดีๆดีกว่าสบายใจและมีคุณภาพที่เชื่อใจได้ดีกว่ากันเยอะครับ